Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 107 381 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

Rasy Kanarków

środa, 22 lipca 2009 21:26
W zależności od tego, jakie pigmenty występują w opierzeniu, kanarki dzielimy na dwa typy: lipochromowe i melaninowe.

KANARKI LIPOCHROMOWE

Wszystkie kanarki tego typu powinny mieć jednolite zabarwienie.Lipochromy mają właściwości mieszania się między sobą, dając różnorodne odcienie.

Żółte kanarki

Jest to pierwsza mutacja kanarków powstała na początku ich hodowli.
Spontaniczna mutacja spowodowała, że organizm zielonego kanarka przestał nagle produkować czerwony i brązowy pigment, nie przestając natomiast odkładać żółtego lipochromu. W rezultacie powstały ptaki o intensywnym żółtym ubarwieniu z białymi lotkami i ogonem. Ogon i skrzydła były białe, ponieważ nie posiadały żółtego pigmentu. Wśród żółtych kanarków można wyróżnić wiele odcieni tej barwy, od jasno żółtego aż do ciemnożółtego.

Białe kanarki

Niemieckie białe kanarki mają na obrzeżach skrzydeł lekki żółtawy nalot. Kojarząc te ptaki między sobą otrzymamy ptaki białe i żółte. Ponieważ gen barwy białej jest genem letalnym czyli śmiercionośnym,dlatego też jedna czwarta zarodków białych homozygotycznych ptaków ginie w początkowym stadium rozwoju. W związku z tym białego niemieckiego kanarka należy kojarzyć z ptakami żółtymi.
Ze względu na to, że biała barwa kanarków otrzymanych z takich kojarzeń pojawia się już w pierwszym pokoleniu, świadczy to ojej dominującym charakterze. Kojarząc ze sobą takie heterozygotyczne ptaki otrzymujemy osobniki obydwu kolorów.
Angielskie białe kanarki posiadają czystą białą barwę upierzenia. Skóra jest u nich różowa, a wnętrze gardła ma odcień purpury. Kojarzenia tych kanarków z ptakami żółtymi dawało potomstwo wyłącznie żółte. Natomiast kojarzenia pomiędzy ptakami białymi homozygotycznymi dawały wyłącznie pisklęta białe. Dopiero w drugim pokoleniu ptaki te kojarzone pomiędzy sobą dawały potomstwo zarówno białe, jak i żółte. Z tych obserwacji wysunięto wniosek, że białe kanarki angielskie są odmianą recesywną. Ta recesywna odmiana kanarków charakteryzuje się jeszcze jedną niekorzystną dla siebie właściwością, którą hodowca powinien brać pod uwagę. Organizm tych ptaków nie jest w stanie przyswajać pobieranej z pokarmem prowitaminy A, z której w organizmie powstaje aktywna witamina. Dlatego też tym kanarkom, aby utrzymać je przy życiu, należy podawać gotową witaminę A.

Kanarek czerwony

Powstał w wyniku skrzyżowania dzikiego kanarka z czyżykiem czerwonym. W pierwszym pokoleniu otrzymano niepłodne wszystkie samice i część płodnych samców. Ponieważ mieszańce dziedziczyły w równej ilości czerwone ubarwienie od ojca i żółte od matki, ich kolor był pomarańczowy. W kojarzeniu odwrotnym, łącząc samicę czyżyka i samca kanarka, otrzymano ptaki większe i jaśniejsze oraz płodne samice. W tej sytuacji powstała możliwość wzajemnego krzyżowania bastardów pomiędzy sobą. W uzyskanym potomstwie były ptaki żółte, pomarańczowożółte,pomarańczowe i czerwone. Hodowcy usilnie pracowali nad tym, aby uzyskać jak najbardziej ujednolicone w wielkości i w kolorze ptaki.

Pomarańczowy kanarek

Powstał ze skojarzenia czerwonego i żółtego kanarka. Także w tym przypadku wyróżniamy rozmaite odcienie tej barwy.

Kanarek o upierzeniu w kolorze kości słoniowej

Odmiana ta powstała w 1950 roku. W porównaniu z innymi barwami ten kolor daje cały wachlarz kombinacji kolorystycznych, w tym także kolor różowy.

KANARKI MELANINOWE

Podzielone są one na cztery grupy: czarne, agatowe, brunatne i izabelowate. Podkreślam, że mianem czarnych określa się kanarki brązowo-czarne. Całkowicie czarnego kanarka jeszcze do tej pory nie wyhodowano.
W tej grupie wyróżnia się kanarki: zielone, szare i brązowe.

Kanarki zielone

Mają bardziej lub mniej intensywne ubarwienie, zawsze jednak w ogólnym tonie upierzenia pojawia się odcień żółty.

Kanarki szare

Powstały w rezultacie skojarzenia ptaków zielonych z białymi niemieckimi. Wyróżniamy dwie linie: dominującą niemiecką i recesywną angielską.

Kanarki brązowe

Powstały z kojarzeń osobników pomarańczowożółtych z ptakami zielonymi.W wyniku połączenia ptaków brązowych z czerwonymi można otrzymać piękne czerwono-czarne ptaki. Czerwony kolor jest u nich najbardziej efektowny na piersi i nad ogonem. Ogon, skrzydła i pióra konturowe są czarne. U wszystkich ptaków z tej grupy końcówki puchowych piór są czarne, dziób i nogi stalowe.

Grupa kanarków agatowych

Mają osłabiony pigment melaninowy, na skutek, czego barwa czarna traci swoją intensywność, a czarny rysunek jest u nich jaśniejszy.Intensywniejsze ubarwienie mają oczywiście samce.

Grupa kanarków brunatnych

Z ciemnych pigmentów w opierzeniu tych ptaków znajduje się tylko brunatna melanina. Kanarki brunatne kojarzymy z ptakami wszystkich odmian lipochromowych, uzyskując w ten sposób kanarki żółtobrunatne,pomarańczowo brunatne i czerwonobrunatne.

Grupa kanarków izabelowatych

Brunatne kanarki ze zmniejszoną ilością melaniny nazywają się izabelowatymi. Rysunek na piórach jest u nich słabo widoczny. Jako pisklęta mają jeszcze wyraźnie przeświecające przez skórę czerwone oczy, które z wiekiem ciemnieją. W kojarzeniu samca izabelowatego z samicą innej odmiany otrzymamy potomstwo izabelowate i inne. W kojarzeniach odwrotnych żaden ptak nie będzie izabelowaty, natomiast heterozygotyczne młode samce będą przekazywały cechę izabelowatości następnym pokoleniom. Takiego samca należy skojarzyć z samicą izabelowatą i wtedy otrzymamy izabelowate zarówno samce, jak i samice.

Kanarki pstre

W ich upierzeniu pigmenty są rozmieszczone nierównomiernie na całym ciele. Kanarki łaciate mogą być wielokolorowe.
Trudno jest prowadzić linię takich kanarków, ponieważ w ich potomstwie pojawiają się zarówno jasne, jak i ciemne osobniki. Bardzo ciekawie wyglądaj ą ptaki z ciemną czapeczką na głowie i symetrycznie ubarwionymi skrzydłami. Efektowna jest także odmiana z ciemnymi skrzydłami i ciemną maskĂ�ďż˝ wokół oczu. Takich wariantów symetrycznie ubarwionych ptaków może być niezliczona ilość.

KANARKI KSZTAŁTNE

Należy tutaj pięć grup ptaków: kędzierzawe, garbate, klasyczne, czubate i z rysunkiem. Ptaki te hoduje się przeważnie parami, a ze względu na swoje większe rozmiary wymagają także większych klatek. Także gniazda muszą mieć większą średnicę. Kanarki kędzierzawe charakteryzują się długimi kędzierzawymi piórami tworzącymi tak zwane fryzury.

Francuski trębacz

W międzynarodowej nomenklaturze określany jako Frise de Paris. Jest on największym ze wszystkich kędzierzawych kanarków, o najdłuższych i najbogatszych fryzurach. Jest on imponującym ptakiem mierzącym 19 cm długości, a więc zaledwie o 3 cm mniej niż największy wyhodowany dotąd kanarek lancashire.

Kanarek kędzierzawy

Powstał na drodze mutacji z kanarka gładkiego, zmutowane cechy były stale udoskonalane. Według niektórych teorii przodkiem kanarków kędzierzawych był gładko opierzony Canary of Gent. Niektóre kędzierzawe pióra na piersi i tylnej części ciała miał już Frise de Roubaix.
Hodowcy wytyczyli sobie za cel uzyskanie jak najbardziej kędzierzawych kanarków. Ptaki te jednak były słabsze od normalnych, gorzej się rozwijały i gorzej karmiły pisklęta. Zalężone jaja podkładano więc zwykłym kanarkom. W ten sposób hodowla rozwijała się od końca XVII wieku aż do połowy XX. Także obecnie, pomimo wspaniałego wyglądu tych ptaków, z trudnością sieje rozmnaża i to przeważnie przy pomocy innych kanarków, ponieważ ptaki te mają bardzo osłabiony instynkt rodzicielski.

Kędzierzawy szwajcarski

Odmiana ta została utworzona niedawno jako produkt kojarzeń Scotch Fancy x Frise de Paris i Frise du Nord. W międzynarodowej nomenklaturze nazywa się Frise de Suisse. Długość ptaka wynosi 17 cm, a jego profil przypomina półksiężyc. Kanarek ten dużo lepiej rozmnaża się niż jego francuski krewniak. Ubarwienie tych ptaków może być bardzo różnorodne.

Włoski kędzierzawy lub garbus

Powstał na podstawie francuskiego trębacza. Obecnie może on służyć za przykład tego, jak pogarszało się upierzenie na skutek ciągłego łączenia intensywnie opierzonych ptaków.
Pióra u gibbera są krótkie, a boki piersi i nogi są nieopierzone. Rozmnaża się słabo.

Kędzierzawy pólnocnoholenderski

W międzynarodowym nazewnictwie jego nazwa brzmi Frise du Nord. Jest to bardzo stara rasa, licząca sobie dobrze ponad sto lat. Jej ojczyzną była prawdopodobnie północna Francja.
Ptaka tego nazywało się dawniej Hollandias du Nord. Ptaki te mają normalną sylwetkę, a od francuskiego kanarka różnią się jedynie gładką głową. Bardzo dobrze odchowują pisklęta, co świadczy o tym, że ich eksterier nie był aż tak krańcowo uszlachetniony.

Kędzierzawy (Frise du Sud, połu-dniowoholenderski)

Dokładnie nie znamy miejsca powstania tej rasy. Jej protoplastami był prawdopodobnie francuski trębacz i belgijski garbus. Od ramion ku dołowi jego tułów jest prosty, głowa i szyja skierowana jest do przodu z tendencją do opuszczania. Cała postawa ogólnie przypomina cyfrę 7. Jego płodność jest zadowalająca, natomiast pisklęta przeważnie są podkładane pod zwykłe kanarki.

Fiorino

W grupie kanarków kędzierzawych należy do najmłodszych ras, jego rejestracja nastąpiła, bowiem w 1983 roku. Powstał on z połączenia kanarka północno holenderskiego z glosterem czubatym. Od pierwszej rasy uzyskał ten kanarek kędzierzawość, natomiast od drugiej dobrze przylegający do głowy czubek.

KANARKI GARBATE

W tej grupie ptaków mamy cztery rasy. Ptaki te stanowiły materiał wyjściowy do dalszych krzyżówek i pracy selekcyjnej. Wygląd tych kanarków jest nienormalny, ich hodowcy starają się o jeszcze większe udziwnienie ich postawy. Trzymają oni, bowiem ptaki w małych klatkach,a żerdki umieszczają prawie pod samym sufitem. Kanarki z tej grupy mają gładkie upierzenie i nie mają czubka na głowie.
W drugiej połowie XIX wieku i na początku XX wieku garbate belgijskie kanarki, przeważnie białe, były bardzo modne. Ptaki te były wywożone do innych krajów i tam ich wygląd zmieniano według własnego uznania. Na skutek takiego postępowania, a także z powodu działań wojennych,hodowla kanarków w Belgii bardzo ucierpiała. Ze względu na małą liczbę ptaków były one kojarzone w bliskim pokrewieństwie, co z kolei odbijało się na żywotności i płodności potomstwa. Według standardu długość tego ptaka powinna wynosić 17 cm lub niekiedy więcej. Barwa powinna być żółta, dopuszczalne są jednak i inne warianty barwne.

Garbus szkocki

Jest jeszcze bardziej kuriozalny. Ma wygiętą, nastroszoną pozę, małą główkę, wyciągniętą do przodu szyję, cienkie, długie ciało i podgięty pod żerdkę ogon. Jego profil przypomina sierp lub półksiężyc. Rasa ta była wyhodowana na początku XIX wieku w Szkocji i po pewnym czasie wymarła. Obecnie jest ona znowu odtwarzana poprzez kojarzenia kanarków belgijskich garbusów i francuskich trębaczy.
Kolor upierzenia jest dowolny za wyjątkiem kolorów powstających z udziałem czerwonego barwnika.

Garbus monachijski

Swoją figurą i rozmiarami przypomina szkockiego, jednak ogon u niego nigdy nie jest podwinięty pod żerdkę. Brzuch i profil jest normalnie wypukły. Długość ptaka dochodzi do 16 cm. Rasa ta istnieje od 1917 roku.

Garbus japoński

Jest jedną z młodszych ras, powstał, bowiem w 1928 roku jako wynik kojarzeń garbusa szkockiego monachijskiego i garbusa belgijskiego. Jest to ptak bardzo mały, o długości 11-12 cm. W pozie wyprostowanej ogon powinien mocno podwijać się pod żerdkę. Zabarwienie nie powinno mieć czerwonego pigmentu. Kanarki tej rasy dobrze się rozmnażają i wykarmiają bez problemu pisklęta.

KANARKI KLASYCZNE

W tej grupie znajduje się sześć ras. Cztery z nich to rasy angielskie,następnie szwajcarska i hiszpańska. Różnią się one wyglądem i wielkością, natomiast wszystkie z nich posiadają gładkie, gęste i przylegające upierzenie. Kanarki te dobrze się rozmnażają i mogą słuĹźyć za mamki dla innych ras. Mają jednak skłonności do otłuszczenia i dlatego powinny być trzymane w większych klatkach.

Norwik

Należy do starej angielskiej rasy i cieszy się w swojej ojczyźnie ogromną popularnością. Jest ptakiem dużym, o długości 16 cm, krępym, z krótkimi nogami i krótkim dziobem. Anglicy nadali mu dumne imię "John Buli". Oprócz oranżowych i złocistych norwików bardzo ciekawe są ptaki brunatne. Przez pewien czas istniały dwie formy tej rasy: gładka i szurpata. Obecnie szurpaty angielski kanarek uznawany jest za oddzielną rasę.

Yorkshire

Istnieje w dwóch formach - starej i współczesnej. Na początku były to ptaki duże, eleganckie, z maleńką głową, krótkim dziobem, długim cienkim tułowiem i długim ogonem trzymanym prosto. Ptaki te zostały wyhodowane w hrabstwie Yorkshire i stąd pochodzi ich nazwa. Osiągają one wielkość 17-19 cm i mają bardzo oryginalny exterier. W tej rasie dopuszczalne są wszelkie przebarwienia oraz niesymetryczne ubarwienie.

Border

Został wyhodowany w drugiej połowie zeszłego wieku w hrabstwie Kumberland. W nomenklaturze międzynarodowej znany jest jako Border Fancy. Jest to mały ptak o rozmiarach 13,5-14 cm z gładkim upierzeniem,zawsze jednokolorowy, ale dopuszcza się ptaki symetrycznie pstre. Jego podstawową cechą jest postawa i mała, okrągła główka. Dla zmniejszenia rozmiarów ptaki te kojarzono z glosterami, uzyskując potomstwo, którego rozmiary nie przekraczały 11,5 cm natomiast sylwetka była identyczna jak u bordera. Rasę tę zarejestrowano w 1957 roku jako mini border.

Kanarek berneński

Określany także jako Bornois. Rasa ta powstała pod koniec XIX wieku w Szwajcarii i była wynikiem kojarzenia Yorkshire i kanarków żółtych.
Cechą charakterystyczną tej rasy jest lekko kwadratowa głowa i patrzące w dół oczy.

Kanarek hiszpański

Jest to maleńki ptaszek z wąską szyją i maleńką główką, którego rozmiary nie przekraczają 11 cm. Może występować w wielu odmianach barwnych za wyjątkiem czerwonej i pstrej.

KANARKI Z KORONKĄ

Pierwsze takie ptaki pojawiły się na początku XVIII wieku w Niemczech.Na początku były to kanarki z małymi krótkimi czubkami, dopiero odpowiednia selekcja pozwoliła uzyskać ptaki o dużych i kształtnych koronkach. Najbardziej eleganckimi koronkami wyróżniają się kanarki angielskie. Przy rozmnażaniu kanarków czubatych należy brać pod uwagę fakt, że część potomstwa od pary takich kanarków może być mało żywotna i mieć niedorozwiniętą część czaszki. Mózg u takich ptaków jest przykryty warstwą skóry. Takie ptaki padają przewaĹźnie jeszcze w trakcie rozwoju embrionalnego. Są to homozygotyczne pod względem tej cechy zarodki, u których koronka jest wynikiem ujawnienia się dominującego letalnego genu. Dla uzyskania piskląt normalnie rozwiniętych należy łączyć ze sobą osobniki czubate i normalne.Otrzymamy wtedy część potomstwa ptaków z koronką i część ptaków gładkich, posiadających ukrytą cechę czubatości.

Koroniak niemiecki

Rasę tę uzyskano w XVII wieku, a pochodzi ona od kanarka harceńskiego.Kanarek ten wyróżnia się pionową postawą na żerdce, gładkim upierzeniem i równomiernie rozłożoną koronką. Jego długość wynosi 13,5-14,5 cm.Upierzenie tych ptaków powinno być równomierne, bez niesymetrycznych plam.

Koroniak angielski (crested)

Charakteryzuje się największą koronką pośród ptaków tej grupy,przykrywającą górną część dzioba. Jest kanarkiem dużym, osiągającym wielkość około 16,5 cm. Ptaki te mają spokojny temperament i tendencję do otłuszczania. Dopuszczalne są tutaj wszystkie odmiany barwne i pstre.
Ptaki te słabo gniazdują, pisklęta wykarmiają źle i dlatego przeważnie ich jaja podkłada się zwykłym kanarkom.

Lancashire

Jest to jedna z najstarszych ras kanarków z koronką. Są to ptaki bardzo duże, osiągające długość 22-23 cm. Koronka jest u nich mała, lekko opadająca na dziób. Ptaki te występują w barwach białej i żółtej.Dopuszczalne są też inne warianty barwne. Rozmnaża się słabo.

Gloster

Jest to miniaturowy kanarek, najmniejszy wśród ptaków z koronką. Jego długość nie powinna przekraczać 12 cm. Za rasę został uznany w 1925roku. Dopuszczalne są wszystkie barwy oprócz czerwonej.

KANARKI Z RYSUNKIEM

Lizard

Nazywany też kanarkiem jaszczurowym ma dwie charakterystyczne cechy:wierzch głowy (czapeczka) tak samo u samca, jak i u samicy jest żółty,a pozostałe upierzenie jest kropkowane. Taki rysunek uzyskujemy,dlatego, ponieważ pióra na grzbiecie, piersi i brzuchu mają ciemne środki i jasne zewnętrze. Czym więcej jest u ptaków czarnej melaniny,tym bardziej kontrastowe i efektywne jest ich upierzenie? Wyróżniamy dwa typy lizardów: złocisty i srebrzysty. U ptaków złocistych czapeczka i obrzeża piórek są intensywnie żółte, natomiast u srebrzystych blade.
Tak piękne upierzenie uzyskują ptaki dopiero po pierwszym pierzeniu i  wtedy jest ono najbardziej kontrastowe, po 2-3 latach ich intensywne kolory bledną.
Wielkością! Budową ciała lizard przypomina kanarki kolorowe. Rozmnażanie tych ptaków nie przedstawia żadnych trudności.

Kanarek londyński

Jest ptakiem małym, o długości 14 cm. Podobnie jak lizardy, właściwe upierzenie uzyskują w drugim roku życia, a po tym okresie ich upierzenie traci kontrastowość.
Ubarwienie całego ptaka jest żółte, a skrzydła i ogon są czarne. Upierzenie jest gładkie i przylegające.
Po 2-3 latach kolor żółty blednie i pojawiają się szare i białe plamy.
W połowie naszego wieku rasa ta prawie wymarła.

KANARKI ŚPIEWAJĄCE

Istnieje bardzo wiele wariantów śpiewu kanarków ograniczonych często tylko do miejsca występowania danej rasy. Najbardziej znane są trzy rasy tych kanarków, które zdobyły międzynarodowe uznanie: kanarek niemiecki (harceński), belgijski (malino!) i hiszpański (timbrador).
Ponieważ śpiew dzikiego kanarka jest dosyć głośny, hodowcy na drodze selekcji kanarków harceńskich, odznaczających się cennymi właściwościami wokalnymi, starali się zmodyfikować śpiew kanarków.Wynikiem pracy hodowlanej było uzyskanie trzech powyżej wymienionych ras ptaków.
Kanarki śpiewające odznaczają się dużą indywidualną zmiennością głosu,zdolnością do naśladowania zasłyszanych dźwięków, a ich śpiew jest delikatniejszy i przyjemniejszy dla ucha. Ptaki o takich genetycznych predyspozycjach muszą być jednak ćwiczone w nauce śpiewu, aby w pełni rozwinęły swoje zdolności wokalne.
Istotnym okresem do nauki śpiewu młodych ptaków jest moment od wylotu z gniazda do pierwszego pierzenia, ponieważ w tym czasie ptaki wychwytują i zapamiętują właściwe lub błędne nuty swojego śpiewu. To, czego raz się nauczą pozostanie już nie zmienione do końca ich życia. Na naukę śpiewu młode samce przenosi się do specjalnych małych klatek sąsiadujących z klatką ptaka "nauczyciela". Ponieważ światło słoneczne działa na ptaki pobudzająco, hodowcy polecają lekkie przyciemnienie klatek, co uspokaja ptaki i stwarza im korzystniejsze warunki do nauki.Ptaki 7-8-miesięczne mają już dobrze opanowaną naukę śpiewu i można je już przenieść do odkrytych klatek.
Ze śpiewem kanarków związana jest skomplikowana budowa narządu głosowego.
Narząd ten u ptaków leży w dolnej części tchawicy, w miejscu, w którym rozwija się ona w oskrzela. Jest to krtań dolna (syrinx). Narząd ten i tchawica są silnie umięśnione. Zespoły tych mięśni związane z mięśniem mostkowo-gnykowym są silnie rozwinięte u ptaków śpiewających, przy czym znacznie lepiej u samców niż u samic. Działanie tych mięśni polega na zbliżaniu i oddalaniu fałdów głosowych krtani dolnej, wprowadzanych w drganie za pomocą powietrza wychodzącego z płuc i worków powietrznych.
Podczas wydawania głosu napinają się również błony krtani dolnej, a oskrzela oddalają lub zbliżają się do tchawicy. Krtań dolna ptaków,dzięki której osiągnięty one wielkie bogactwo głosów, jest zbudowana na zasadzie piszczałki. Wysokość wydawanego tonu zależy od tego czy szczelina głosowa jest przymknięta, czy rozszerzona oraz od napięcia fałdów głosowych, których napięcie regulują mięśnie krtani dolnej. To współdziałanie można porównać z działaniem podniebienia, języka i warg ludzkich podczas gwizdania.

Kanarek harceński

Ubarwienie tego ptaka bywa żółte lub pstrokate, ale pod względem śpiewu przewyższa on wszystkie kanarki.
Kanarki te, jak przystało na rasy śpiewające, nigdy nie otwierają dzioba podczas śpiewu. Tury, które u innych ras kanarków są śpiewane głośno i z otwartym dziobem, kanarek harceński śpiewa cicho, głęboko i głucho. Kanarek harceński pochodzi z Andreasbergu. Na melodię śpiewu tego kanarka składają się: turkot dęty, kulkowanie, turkot basowy,szokel, toki, dzwonek dęty, toki, flety, turkot dzwonkowy, dzwonek.Najbardziej prawidłowy jest śpiew rozpoczęty cicho, stopniowo coraz głośniejszy, a następnie znowu słabnący.
Nigdy śpiew kanarka nie jest jednak bezbłędny, a cała praca hodowlana i związane z nią metody selekcyjne mają na celu uzyskanie jak najlepszych skrzydlatych śpiewaków.

Kanarek belgijski malinoi

Jest to bardzo stara rasa, mająca około trzystuletnią historię. Została otrzymana w Belgii, w mieście Mechelen. Kanarek ten ma bardzo harmonijną budowę i ubarwienie od żółtego do żółtopomarańczowego.Dopuszczalne są też osobniki pstrokate.
Śpiew tego kanarka jest bogaty i wieloturowy. Może się on składać nawet z dwunastu tur. Trzy pierwsze tury przypominaj ą rozmaite dźwięki turkotu wodnego imitujące do złudzenia szum, kapanie i bulgotanie wody.Oprócz tego występują tu flety, dzwoneczki, kulkowanie, szokel. Śpiew zakończony jest trzema turami słowika.

Kanarek hiszpański timbrador

Jest to jedna z najstarszych ras kanarków śpiewających. Została ona wyselekcjonowana w Kastylii, Andaluzji i Katalonii metodą krzyżowania dzikiego kanarka z europejskim kulczykiem. Ubarwienie tego kanarka może być zielone, żółte lub pstre. Długość ciała około 13 cm. Tury pieśni timbradora dzielą się na trzy grupy.

Podziel się
oceń
11
0

komentarze (2) | dodaj komentarz

poniedziałek, 28 lipca 2014

Licznik odwiedzin:  5 772  

Kalendarz

« lipiec »
pn wt śr cz pt sb nd
 010203040506
07080910111213
14151617181920
21222324252627
28293031   

Archiwum

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Ulubione strony

Kanarki

O moim bloogu

Informacje, zdjęcia kanarków i innych ptaków egzotycznych... Będę także zapisywał nowinki z mojej hodowli...

O mnie

Mam na imię Michał Faron. Hodowlą kanarków zajmuję się od 2007 roku. W tej chwili w swojej hodowli posiadam kanarki barwne. Mam ich 10 sztuk. Są to kanarki takie jak:
-Kasztany (czerwono czarne) x2
-Czerwone x4
-Żółte x2
-Pomarańczowe x1
-Isabel x1

Statystyki

Odwiedziny: 5772
Wpisy
  • liczba: 13
  • komentarze: 4
Galerie
  • liczba zdjęć: 0
  • komentarze: 0
Bloog istnieje od: 1832 dni

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Finanse

Bloog.pl